Czipowanie psów i kotów – potrzebne czy nie?

Czipowanie psów i kotów nie jest obowiązkowe, ale warto zastanowić się, czy nie wykonać tego zabiegu dla bezpieczeństwa pupila i własnego spokoju.

Co to jest czipowanie?
Czipowanie psów i kotów polega na wszczepieniu pod skórę zwierzęcia czipu – mikroprocesora wielkości ziarna ryżu z zakodowanym unikalnym numerem identyfikacyjnym. Czip umieszcza się po lewej strony szyi zwierzęcia za pomocą specjalnej strzykawki. Oznakowanie mikroczipem jest bezpieczne, bezbolesne i trwa parę sekund. Odbywa się to w taki sam sposób jak zastrzyk (np.szczepienie przeciwko wściekliźnie) jednakże igła jest troszkę większej średnicy.. Sam implant jest całkowicie bezpieczny dla zdrowia zwierzęcia. Nie wywołuje uczucia dyskomfortu, reakcji alergicznych, szkodliwego działania za zdrowię ani w żaden sposób nie ogranicza normalnej aktywności pupila. Implant wszczepia się raz na całe życie.
Mikroczip nadaje zwierzęciu tożsamość przypisując go w sposób nierozerwalny do właściciela dostarczając stałej, unikalnej pod względem kodu identyfikacji, która nie traci swej wartości wraz z upływem czasu. Oznakowane zwierzę staje się dużo bezpieczniejsze. Wszczepiony pod skórę, niewidoczny mikroczip w każdej chwili umożliwia skontrolowanie tożsamości zwierzęcia.
Mała kapsułka wielkości ziarenka ryżu z zakodowanym numerem identyfikacyjnym w prosty i bezbolesny sposób zapewnia Twojemu zwierzakowi bezpieczny powrót do domu. Identyfikacja elektroniczna stanowi najlepszą profilaktykę bezdomności oraz przeciwdziała nielegalnemu handlowi oraz kradzieżom.

Dlaczego po oznakowaniu należy zwierzę zarejestrować w bazie danych?
W przypadku odnalezienia czworonoga sam mikroczip nic nie da. Bardzo często spotykamy się z sytuacjami, w których właściciel myśli, że w mikroczipie zakodowane są dane o właścicielu i samym psie. Niestety jest to błędne pojęcie. Mikroczip zawiera tylko i wyłącznie numer, który musi zostać przypisany do bazy danych.
W chwili znalezienia zwierzęcia można specjalnym czytnikiem odczytać numer i po skontaktowaniu się z bazą danych uzyskać dane o właścicielu i tak jak po nitce do kłębka trafić do właściciela.

WSPÓŁPRACUJEMY Z POLSKIM TOWARZYSTWEM REJESTRACJI I IDENTYFIKACJI ZWIERZĄT I PO OZNAKOWANIU KAŻDEGO ZWIERZĘCIA NUMER MIKROCZIPU WRAZ Z DANYMI WŁAŚCICIELA WPROWADZAMY DO OGÓLNOPOLSKIEJ BAZY DANYCH!!! HTTP://WWW.IDENTYFIKACJA.PL/

Paszporty dla zwierząt towarzyszących – po co, jak, gdzie i kiedy…

Każda podróż naszego pupila poza granice Polski wymaga przedsięwzięcia szczególnych kroków, które zapewnią nam i zwierzęciu bezpieczną podróż.
Oprócz przygotowania środka transportu (pasy bezpieczeństwa dla psa, klatka przewozowa dla psa lub kota) i samego zwierzęcia (woda do picia, nie podawanie obfitego posiłku przed podróżą), musimy pamiętać, że transportowane zwierzę obowiązkowo musi posiadać odpowiedni dokument – paszport.
Kraje Unii Europejskiej wymagają paszportów dla psów, kotów i fretek. Każde państwo ma ściśle określone wymagania dotyczące transportowanych zwierząt, dlatego przed planowaną podróżą powinniśmy dokładnie dowiedzieć się o co musimy zadbać aby taka podróż była możliwa.

Poniżej zamieszczamy ogólne wymagania odnośnie transportu zwierząt towarzyszących do krajów Unii Europejskiej:

  1. Zwierzęta muszą być zidentyfikowane za pomocą mikroczipu.
  2. Muszą być zaszczepione przeciwko wściekliźnie, szczepienie to jest ważne 21 dni od podania po raz pierwszy szczepionki; w przypadku kolejnych szczepień przeprowadzanych regularnie w odstępach rocznych (dawki przypominające), szczepienie uzyskuje ważność w dniu podania dawki przypominającej szczepionki; niektóre kraje wymagają dodatkowych badań krwi potwierdzających skuteczność szczepienia przeciwko wściekliźnie.
  3. Muszą być zaopatrzone w paszport wystawiony przez upoważnionego lekarza weterynarii.
  4. Dodatkowo zwierzę musi zostać odrobaczone i poddane profilaktyce przeciwkleszczowej, zostaje to odnotowane w paszporcie.